थाहा छ !

Photo: Wallpaperflare

अझै पनि म कसैले नारी भन्दा, 

शोषण सुन्छु‌, दमन सुन्छु,

अत्याचार अनि बलात्कार सुन्छु।

किन सुन्छु ? उत्तर छैन, 

तर,

तर, थाहा छ यो कुरा

कि, ती मसिना बालबालिकाले बरालिँदै बाटोमा आफ्नो बालापन आफ्नै ढङ्गमा बगाउन पाउँदैनन् अचेल।

पानीजन्य रोगहरूबाट बच्न र यसबारे जनचेतना फैलाउन हाम्रा क्रियाकलापहरू

कविता बस्नेत

सन् २०१५को विनाशकारी भूकम्पपछि धेरै ठाउँहरूमा पानीजन्य रोगको महामारी फैलिएको थियो । भूकम्पबाट पानीका मूहानहरूमा क्षति पुगेकाले तथा हजारौँ जनसङ्ख्या विस्थापित भएकाले धेरै मानिस स्वच्छ पानीको पहुँचबाट टाढा भए ।

गाउँमा भन्दा पनि सहरी क्षेत्रमा हैजाजस्ता रोगको प्रकोप बढ्यो । नेपाल सरकार, स्वास्थ्य सेवा विभाग अन्तर्गत इपिडिमियोलोजी तथा रोग नियन्त्रण महाशाखाको तथ्याङ्कले पनि काठमाडौँ उपत्यकाका सहरी बस्तीहरू हैजाको जोखिममा रहेको देखायो ।

जथाभाबी दिसापिसाब गनार्ले, दूषित तथा सडेगलेका खानेकुरा खानाले तथा पानी शुद्धीकरण नगरी पिउनाले हैजा लाग्ने गर्दछ । समयमा उपचार नपाउँदा हैजाका बिरामीको मृत्यु नै हुन सक्छ । तर, सामान्य सावधानी अपनाएमा  यसबाट बच्न पनि सकिन्छ ।

महिनावारी सरसफाइमा पुरुष

विश्व महिनावारी सरसफाई दिवसको अवसरमा युवालयले रेडियो कार्यक्रम ‘साथीसँग मनका कुरा’सँगको सहकार्यमा युवा पुरुषहरूसँग महिनावारी सरसफाइका विषयमा छलफल कार्यक्रम सञ्चालन गरेको छ ।

गत जेठ ८ गते शनिबार सञ्चालित ‘मेन्स्ट्रुएसन टक विथ मेन’ नाम दिइएको उक्त कार्यक्रममा १५ देखि २४ वर्ष उमेरमा २० जना युवा पुरुषहरूको सहभागिता रहेको थियो ।

केही गर्न सक्छु भन्ने भएको छ

मुना थापा मगर, सिन्धुली
मेरो नाम मुना । सिन्धुली जिल्ला, कमलामाई नगरपालिकाको वडा नम्बर ४मा बस्छु । असाध्यै हरियाली र सुन्दर ठाउँ छ मेरो गाउँ । भूकम्प आउने समयमा म कक्षा १२को परीक्षा दिएर बसेकी थिएँ । उत्तिसारो बोल्न मन लाग्दैनथ्यो मलाई । मन लाग्दैन पनि के भन्नु, सिधासिधी भन्दा डर लाग्थ्यो । संस्थाका मान्छे भन्ने त कोही चिनेको भए त के ! त्यही भएर पनि म आफैलाई आफू कमजोर छु, बोल्न पनि सक्दिन भन्नेजस्तो हुन्थ्यो । आत्मविश्वास कम थियो भन्दा नि हुन्छ । कस्तो नरमाइलो हुन्छ नि त्यस्तो हुँदा :(

आज युवालयले मलाई थप परिचय दिएको छ

राजन बस्नेत, दोलखा
मान्छे भएर जन्म लिइसकेपछि मानवता लिएर बाँच्न सक्नु नै मानवता हो जस्तो लाग्छ मलाई । हुन त मान्छेले जानेरै त आएको हुँदैन । ऊ हुर्कने परिवार, देख्दै बढ्दै गरेको समाजबाट नै यसले धेरै कुरा सिक्छ । र बिस्तारै उसका सिकाइ, ज्ञान र बुझाइका आधारमा आफ्नो परिचय तयार पार्छ । मैले पनि बाल क्लब हुँदै जिल्ला बाल सञ्जालसम्मको यात्रामा यसरी नै परिचय बनाउँदै गइरहेको थिएँ । आज युवालयले मलाई थप परिचय दिएको छ ।

Men express commitment against violence against women

KATHMANDU: More than 100 men on Tuesday, March 8, held a march in Lalitpur expressing their commitment against violence against women and girls.

More than 15 youth organisations had joined hands to hold the Men's March: Men against Violence against Women and Girls, on the occasion of the 106^th International Women's Day.

आँटिलो बन्नुपर्ने रहेछ

लक्ष्मी भारती

जाडो महिनाको समयमा दिन छोटो, रात लामो हुन्छ । बेलुकी ६ नबज्दै झमक्क अध्यारो भइसक्छ ।

एउटा त्यस्तै दिनमा बेलुकी ६ बजेतिर म अफिसबाट घर फर्किदै थिएँ । सधैझैँ मेरो घर जाने बाटोमा केटाहरूको एक समूह बसिरहेको थियो । उनीहरू मलाई सधैँ जिस्काउँथे, तर म कहिल्यै पनि वास्ता गर्दैनथेँ । आफ्नै सुरमा हिँडिरहन्थेँ ।

तर त्यो दिन एक्कासी तिनीहरूले म हिँड्ने बाटो छेके । मैले वरिपरि हेरेँ, म एक्लै थिएँ । त्यसैले म डराएँ । म अर्कै बाटोबाट जान खोजेँ, तर तिनीहरूले फेरि छेके । त्यत्तिकैमा एक जना केटाले मलाई हेर्दै भन्यो, “बहिनी, तिमीलाई यो राजेश भन्ने केटाले मन पराउँछ  । तिमी उसलाई मन पराउँछौ कि मन पराउँदैनौ भन त ?”

उसले त्यति के भनेको थियो, सब केटाहरु गलल हाँस्न थाले । म केही बोल्न सकिनँ । अनुहार रातोपिरो भइसकेको थियो । तैपनि आँट गरेर त्यहाँबाट हिँड्न खोजेँ र सफल पनि भएँ ।

घरमा गएर दुःखी हुँदै सोचेँ, “मैले लिएको र दिएको बाल यौन दुव्र्यवहार भन्ने विषयको तालिममा, आफूलाई मन नपर्ने व्यवहार कसैले गर्दै छ भने त्यतिखेर नै उक्त व्यक्तिलाई आफूलाई त्यस्तो व्यवहार गरेको मन पर्दैन भनेर भन्नुपर्छ भन्ने कुरा सिकेको र सिकाएको थिएँ । तर आज त्यो कुरा आफ्नै जीवनमा लागू गर्न सकिनँ ।”

तर, अब भने त्यस्तो केही भइहाल्यो भने मसँग भएको सीप लागू गरेरै छाड्छु ।

भारती युवालयकी सदस्य हुनुहुन्छ ।